Augusts Eglītis (ur. 1896 w Mazstraupe w guberni inflanckiej, zm. 10 października 1966 w Rydze) – łotewski komunista, funkcjonariusz radzieckich organów bezpieczeństwa, generał major, ludowy komisarz/minister spraw wewnętrznych Łotewskiej SRR (1944-1951).
Życiorys W 1909 skończył 3 klasy szkoły wiejskiej, w październiku 1914 wstąpił do partii komunistycznej, od sierpnia 1915 do października 1917 odbywał służbę wojskową w rosyjskiej armii w Piotrogrodzie i Carskim Siole.
Od października 1917 do stycznia 1918 szef łączności oddziału Czerwonej Gwardii w Pułkowie i Carskim Siole, od stycznia 1918 do kwietnia 1919 szef łączności 1 oddziału łotewskiego na Froncie Wschodnim, od kwietnia 1919 do kwietnia 1920 komendant wojskowy samodzielnego dywizjonu artylerii Frontu Południowo-Wschodniego. Od kwietnia 1920 w organach Czeki, zastępca komendanta Wydziału Specjalnego Czeki 11 Armii w Baku, od lipca 1921 do czerwca 1922 komendant Wydziału Specjalnego Czeki 1 Korpusu Kawaleryjskiego w Baku, od czerwca 1922 do marca 1923 Zakaukaskiej i Gruzińskiej Czeki w Tbilisi, od marca 1923 do września 1927 komendant i zastępca szefa wydziału Zakaukaskiej i Gruzińskiej Czeki/GPU, 1927 ukończył rabfak przy Instytucie Politechnicznym w Tbilisi.