Historia Grotta Gigante została częściowo zbadana w 1840 przez Antonia Federica Lindnera, który poszukiwał podziemnych źródeł wody rzeki Timavo. Niemniej z uwagi na ogrom jaskini przeszukanie jej w całości przy dostępnych wtedy technikach stało się niemożliwe. Pierwsza, prawdziwa eksploracja była prowadzona w 1890 przez grupę speleologów z Trieste Tourist Club, wtedy to odkryto dwa inne wejścia do jaskini, z których dzisiaj korzystają turyści.
Jaskinia została otwarta dla publiczności w 1908; wcześniej w 1904 wejście do jaskini zostało powiększone, a jej wnętrze zostało przygotowane na przyjęcie turystów. Grotta Gigante od 1922 jest własnością Società Alpina delle Giulie. W 1957 zamontowano pierwsze oświetlenie zasilane energią elektryczną. Przez pierwsze 10 lat od udostępnienia jaskinię odwiedziło 23 248 osób, obecnie liczba odwiedzających wynosi od 70 000 do 80 000 rocznie z kilkoma okresami po ponad 100 000 odwiedzających.
Powstanie Jaskinia powstawała przez kilka milionów lat w wyniku wielu procesów krasowych. Wody deszczowe przenikające do jaskini rozpuszczały węglan wapnia, rozpoczynając tym samym proces tworzenia całej gamy nacieków jaskiniowych. Szacuje się, że przyrost osadów wynosił około 1 mm na 15-20 lat.
Przypisy
Kategoria:Jaskinie we Włoszech