Maciej Mycielski herbu Dołęga (ur. w 1690 roku – zm. 3 października 1747 w Szubinie) – kasztelan poznański w latach 1737–1747, kasztelan kaliski w latach 1732–1737, marszałek Trybunału Głównego Koronnego w 1728 roku, chorąży nadworny koronny w latach 1717–1732, kawaler Orderu Orła Białego.
Życiorys W wojnie północnej opowiedział się za Augustem II i w toczonych walkach brał udział po jego stronie. W 1714 był cześnikiem wschowskim. Dzięki protekcji Janusza Wiśniowieckiego awansował 13 grudnia 1717 na chorążego nadwornego koronnego. W 1727 był deputatem z województw wielkopolskich na Trybunał Koronny w Lublinie. Po śmierci marszałka Trybunału Jana Antoniego Radomickiego został 1 maja 1728 jednogłośnie wybrany na marszałka. Był członkiem konfederacji generalnej zawiązanej 27 kwietnia 1733 roku na sejmie konwokacyjnymKonfederacya generalna omnium ordinum Regni et Magni Ducatus Lithuaniae na konwokacyi generalney Warszawskiej uchwalona [...] 27 (słow. [...] kwietnia [...] 1733, s. 33.. W 1733 brał udział w sejmie konwokacyjnym, a następnie elekcyjnym, na którym złożył swój podpis 10 września z województwa kaliskiego na Stanisława Leszczyńskiego. Na sejmie pacyfikacyjnym w lipcu 1736 podpisał dyplom elekcji Augusta III. Wielokrotnie delegowany był w latach 1737–1746 jako komisarz z Senatu na Trybunał Skarbowy w Radomiu.