Joanna Maria Emma Piotrowska (ur. 13 maja 1901 w Warszewicach, zm. 1994 w Felicjanowie) – polska duchowna Kościoła Starokatolickiego Mariawitów, następnie Kościoła Katolickiego Mariawitów, biskupka pomocnicza.

Życiorys Urodziła się w rodzinie sympatyzującej z ruchem mariawickim. Rodzice Joanny jeszcze przed rozłamem z Rzymem utrzymywali kontakt z ks. Janem Marią Michałem Kowalskim, a w 1906 r. oficjalnie przyjęli mariawityzm. Wyróżniali się gorliwością religijną, w swoim domu w Warszewicach urządzili kaplicę, regularnie uczestniczyli w nabożeństwach mariawickich w Niesułkowie, później w Lipce.

W 1921 r. Joanna (podobnie jak jej dwie siostry) wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Mariawitek w Płocku. Została skierowana do klasztoru w Felicjanowie, później pracowała w mariawickiej ochronce w Pepłowie, następnie powróciła do płockiego klasztoru, gdzie po odpowiednim przeszkoleniu kierowała pracą drukarni i zecerni. W 1923 r. otrzymała habit, a 2 lata później złożyła śluby wieczyste.