Witold Jarno, Okręg Korpusu Wojska Polskiego nr IV Łódź 1918-1939, Instytut Historii Uniwersytetu Łódzkiego, Katedra Historii Polski Współczesnej, Wydawnictwo „Ibidem”, Łódź 2001, , s. 170.. W 1937 roku po raz trzeci został przeniesiony do Wojskowego Biura Historycznego, w którym do wybuchu II wojny światowej pełnił służbę na stanowisku kierownika referatu. Był wówczas jedynym oficerem kawalerii służby stałej w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 rokuRyszard Rybka, Kamil Stepan, Rocznik Oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939, Biblioteka Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego tom 29, Fundacja CDCN, Kraków 2006, , s. 129, 494..
Brał udział w kampanii wrześniowej 1939, walczył na Lubelszczyźnie. Podczas okupacji przebywał w Warszawie. W czasie wojny (co najmniej od stycznia 1942 roku do co najmniej Godziny „W”, brał udział w powstaniu) czynnie działał w konspiracji niepodległościowej ZWZ-AK. Służył w Komendzie Głównej Armii Krajowej, w Biurze Informacji i Propagandy. Kierował Wydziałem Redakcji Fachowych Pism Wojskowych (o kryptonimach liczbowych: „168”, „258”, „368”, „508”, „668”), który obejmował zespoły redakcyjne dwóch pism wojskowych: „Insurekcji” i „Żołnierza Polskiego” (Biernacki był redaktorem „Insurekcji” od 1942 roku).