Bronisław Albin Nowyk (ur. 16 grudnia 1895 w Stanisławowie, zm. 26 października 1957 w Katowicach) – polski duchowny rzymskokatolicki, kapelan Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 16 grudnia 1895 w Stanisławowie, w rodzinie Mieczysława i Józefy z Tynków. Od 1905 uczęszczał do II Gimnazjum w Stanisławowie, w 1911 przeniósł się do VI Gimnazjum we Lwowie. Od 1912 był członkiem Polowej Drużyny Sokolej we Lwowie. 13 czerwca 1914 zdał maturę, a 9 sierpnia 1914 wstąpił do Legionu Wschodniego we Lwowie. Po rozwiązaniu Legionu Wschodniego, 22 września 1914 został powołany do służby w armii austro-węgierskiej. W październiku 1916 wstąpił do Seminarium Duchownego we Lwowie. Jednocześnie studiował na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Franciszkańskiego. 1 listopada 1918 przyłączył się do polskich ochotników walczących w bitwie o Lwów. Był pisarzem w kancelarii duszpasterskiej ks. Zygmunta Mücka, kapelana w Szpitalu Polowym nr 1 „Technika”. Święcenia kapłańskie otrzymał 29 maja 1919. Został wikariuszem w parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Skałacie. 1 sierpnia 1920 wstąpił do służby duszpasterskiej Wojska Polskiego. Awansowany na stopień kapelana (kapitan) ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Został mianowany kapelanem szpitala wojskowego nr 603. Od 16 września 1920 był kapelanem 22 pułku piechoty.