Typy wzbogacania żywności Fortyfikacja interwencyjna (restoracyjna) – zapobiega i zwalcza niedobory (jodowanie soli, fluorkowanie wody, dodawanie witaminy A do żywności). Fortyfikacja wyrównawcza (substytucyjna) – podnosi wartość odżywczą produktu spożywczego w celu niwelacji strat wynikających z procesu produkcyjnego, transportu, przechowywania. Uważana jest za najbezpieczniejszą formę wzbogacania. Dodanie tiaminy i żelaza do mąki w celu skorygowania strat wynikających z procesu technologicznego, dodanie witaminy A i D w celu upodobnienia margaryny do masła pod względem zawartości tych witamin, dodanie witaminy C do soków w celu skompensowania strat wynikłych z procesu produkcyjnego i przechowywania. Fortyfikacja polepszająca – nadaje produktowi pożądane cechy. Upodobnienie produktów substytucyjnych do oryginalnych przez dodanie do nich składników w nich niewystępujących w sposób naturalny np. margaryna do masła, mieszanki mlekozastępcze do mleka matki, dodatek wapnia do napojów dla osób, które nie spożywają nabiału.