Stanisław Lubas (ur. 16 kwietnia 1886 w Żarnowej, zm. 21 marca 1942 w KL Dachau) – polski prezbiter katolicki, ofiara niemieckiego terroru w okresie II wojny światowej, Sługa Boży, męczennik.
Życiorys Pochodził z ubogiej katolickiej rodziny Józefa i Tekli z d. Adamczyk zamieszkujących w Żarnowej i tam też urodził się 16 kwietnia 1886 roku. Po ukończeniu szkoły podstawowej, naukę kontynuował w rzeszowskim gimnazjum, które zakończył z celującym wynikiem na egzaminie dojrzałości. Wstąpiwszy do Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu studiował teologię. Sakrament święceń kapłańskich z rąk biskupa Józefa Sebastiana Pelczara otrzymał 16 kwietnia 1914 roku. Dla realizacji powołania przez posługę kapłańską, w charakterze wikariusza skierowany został do parafii w Mościskach, a w 1919 roku przeniesiony do Leżajska. Pełnił obowiązki nauczyciela historii, psychologii, logiki i propedeutyki filozofii w tamtejszym gimnazjum i moderatora katolickiego stowarzyszenia świeckich Sodalicji Mariańskiej, której lokalnego oddziału był założycielem.