W 1950 obronił przygotowaną pod kierunkiem Tadeusza Szczurkiewicza rozprawę doktorską Klasowy charakter procesów integracyjnych i dezintegracyjnych wśród ludności wiejskiej Ziem Odzyskanych.
Jesienią 1950 podjął pracę na stanowisku pomocniczego pracownika nauki w Katedrze Pedagogiki na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Poznańskiego, wchodząc w tym samym roku akademickim do senatu uczelni jako przedstawiciel młodszych pracowników nauki. W tym samym roku został również zatrudniony w Państwowej Wyższej Szkole Operowej i Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu. W 1952 został adiunktem w Studium Nauki o Polsce i Świecie Współczesnym na Uniwersytecie Poznańskim oraz w Katedrze Podstaw Marksizmu i Leninizmu na Akademii Medycznej w Poznaniu. W 1952 pełnił z upoważnienia Stefana Wołoszyna obowiązki zastępcy profesora w Katedrze Pedagogiki WFH UP, a w 1953 przejął jej kierownictwo po odchodzącym na Uniwersytet Warszawski Wołoszynie.