Aquilegia barbaricina Arrigoni & E.Nardi – gatunek rośliny z rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae Juss.). Występuje endemicznie na włoskiej wyspie Sardynii. Pierwszy raz został opisany w 1977 roku. Uważa się, że jest neoendemitem, co oznacza, że jest gatunkiem, który rozwinął się stosunkowo niedawno w wyniku izolacji geograficznej. Jest blisko spokrewniony z orlikiem pospolitym (Aquilegia vulgaris), który z kolei jest znacznie bardziej rozpowszechniony, ale nie występuje w Sardynii.
Rozmieszczenie geograficzne Rośnie endemicznie na włoskiej wyspie Sardynii. Według włoskiej czerwonej listy gatunków zagrożonych z 1992 roku występuje w kilku miejscowościach w centralnej części wyspy – na stokach góry Monte Spada, położonej w północnej części masywu Gennargentu oraz na dwóch innych stanowiskach w pobliżu Orgosolo. Jednak obecnie uważa się, że może występować tylko i kilku subpopulacjachPojęcie subpopulacji (podpopulacji) jest wprowadzane w przypadkach ocen zagrożenia populacji silnie rozczłonkowanych, co wzmaga wymieranie taksonu. W przypadkach, gdy subpopulacje są małe i w znacznym stopniu izolowane, rekolonizacja opuszczonych stanowisk jest mało prawdopodobna (zob. metapopulacja oraz J. Mitka, Metodyka oszacowania stopnia zagrożenia populacji roślin i ich siedlisk).