Ilja Siemionowicz Pawłow (ros. Илья Семёнович Павлов, ur. 1899 w Carskim Siole, zm. we wrześniu 1964 w Moskwie) – radziecki generał major.
Życiorys W 1915 skończył wyższą szkołę miejską w Carskim Siole, od kwietnia 1919 do lipca 1920 żołnierz Armii Czerwonej, od 1 maja 1919 członek RKP(b), od lipca do września 1920 funkcjonariusz Wydziału Specjalnego Czeki Frontu Zachodniego w Smoleńsku. Od września 1920 do stycznia 1921 pełnomocnik Wydziału Specjalnego Czeki Armii Zapasowej w Wiaźmie, później zajmował kierownicze stanowiska w Wydziałach Specjalnych Czeki/GPU/OGPU/NKWD poszczególnych jednostek wojskowych i okręgów wojskowych, m.in. od sierpnia 1930 do lutego 1934 szef Wydziału Specjalnego OGPU 19 Korpusu Strzeleckiego w Leningradzie, od marca 1934 do sierpnia 1935 szef Wydziału Specjalnego 18 Korpusu Strzeleckiego w obwodzie amurskim, od września 1936 do 31 maja 1938 szef Oddziału 4 Wydziału Specjalnego NKWD Floty Czarnomorskiej, od czerwca 1938 do lipca 1940 zastępca szefa Wydziału Specjalnego NKWD Kalinińskiego Okręgu Wojskowego, od 27 czerwca 1938 starszy porucznik bezpieczeństwa państwowego, a od 14 maja 1939 kapitan bezpieczeństwa państwowego.