Do obrony przeciw torpedowcom służyło dwadzieścia dział 12-funtowych (76 mm, QF 12 pounder 12 cwt), osiem dział 3-funtowych 47 mm i cztery działa 2,5-funtowe 47 mm Hotchkissa na „Hatsuse” i po sześć 3-funtowych i 2,5-funtowych na „Shikishimie”). Dwunastofuntówki wystrzeliwały trzycalowe, ważące 5,7 kg (12,5 funta) pociski z prędkością wylotową 719 m/s (2359 ft/s). Działa 12-funtowe rozmieszczone były na każdej burcie następująco: po dwa na pokładzie głównym na dziobie i rufie, dwa na górnym pokładzie i cztery na pokładzie łodziowym. Ówczesna prasa techniczna chwaliła rozmieszczenie tych dział, w szczególności szerokie pole ostrzału i fakt, że ich rozproszenie utrudniał zniszczenie tych słabo chronionych armat (działa na pokładzie łodziowym miały jedynie maski pancerne). Uzbrojenia dopełniały cztery podwodne wyrzutnie torpedowe kalibru 450 mm (18 cali), po dwie na każdej burcie, i jedna nawodna na dziobie, tylko na „Shikishimie”.