dowództwem w Skierniewicach. Na początku września 1945 roku podjęto decyzję o przeformowaniu 1 Szkolnej DP w 18 Dywizję Piechoty. Otrzymała ona etaty pokojowe o stanie osobowym 5500 żołnierzy. W październiku na takie same etaty przeniesiono 2., 14. i 15 Dywizję Piechoty, a 1 Dywizji Piechoty wprowadzono etaty pokojowe o stanie 7 000 żołnierzy. W listopadzie etaty pokojowe otrzymały: 5., 6., 7., 10., 11., 12. i 13 Dywizja Piechoty. Jedynymi dywizjami piechoty, w których utrzymano strukturę organizacyjną z okresu wojny były 3., 8. i 9 Dywizja Piechoty zaangażowane do walk z ukraińskim zbrojnym podziemiem. Na początku 1946 roku rozformowano 13. i 17 Dywizję Piechoty. 1 Dywizja Piechoty otrzymała status dywizji typu A. Etaty typu B o stanie 5200 żołnierzy otrzymały dywizje rozlokowane na terenach uznanych za zagrożone działalnością politycznego i zbrojnego podziemia. Były to: 3., 5., 8., 9., 12., 16. i 18 Dywizja Piechoty. Pozostałe dywizje przeformowano na etaty dywizji piechoty typu C o stanie 4000 żołnierzy. Były to: 2., 4., 6., 7., 11., 14. i 15 Dywizja Piechoty. Pod koniec 1946 roku rozformowano Okręg Wojskowy Łódź. Znajdującą się dotychczas w jego składzie 18 DP podporządkowano dowództwu OW Warszawa i przeniesiono ze Skierniewic do Białegostoku. Zmiana granic OW spowodowała, że dowództwu OW Lublin podporządkowano 2.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Piechota ludowego Wojska Polskiego · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.