Wasilij Iwanowicz Pogudin (ros. Василий Иванович Погудин, ur. w marcu 1891 w guberni wiackiej, zm. 1958 w Moskwie) – funkcjonariusz radzieckich organów bezpieczeństwa, generał major.
Życiorys Urodzony w biednej rosyjskiej rodzinie chłopskiej, skończył dwie klasy szkoły wiejskiej, był uczniem krawca i stolarzem, od listopada 1912 do czerwca 1918 żołnierz rosyjskiej armii, od sierpnia 1914 do kwietnia 1915 walczył na Froncie Zachodnim (Warszawa, Grodno), później ponownie był stolarzem. Od sierpnia 1918 do lipca 1921 żołnierz Armii Czerwonej, od stycznia 1920 członek RKP(b), od lipca do października 1921 funkcjonariusz wiackiej gubernialnej Czeki, później pracownik Czeki/OGPU w Moskwie, komisarz do zadań specjalnych Wydziału Operacyjnego OGPU ZSRR, od 10 lipca 1934 do 1935 komisarz Oddziału 4 Operacyjnego Głównego Zarządu Bezpieczeństwa Państwowego, od 1935 do grudnia 1936 funkcjonariusz do zadań specjalnych Wydziału Operacyjnego Głównego Zarządu Bezpieczeństwa Państwowego, od 11 grudnia 1935 starszy porucznik bezpieczeństwa państwowego.