Czynny politycznie, z poglądów konserwatysta, związany z podolakami skupionymi wokół Włodzimierza Kozłowskiego. Poseł do galicyjskiego Sejmu Krajowego V kadencji (10 września 1888 – 26 stycznia 1889), VIII kadencji (28 grudnia 1901 – 12 października 1907), IX kadencji (15 września 1908 – 2 kwietnia 1913) wybieranym z kurii IV (gmin wiejskich) w okręgu nr 14 – Śniatyń. Po raz pierwszy został wybrany po rezygnacji Tytusa Siengalewicza w 1887. Był także posłem X kadencji (5 grudnia 1913 – 14 marca 1914) wybranym w kurii I (wielkiej własności) z okręgu nr 15 – KołomyjaStanisław Grodziski, Sejm Krajowy Galicyjski 1861-1914, Warszawa: 1993, ,. Pracował w sejmowych komisjach gospodarczych i administracyjnych, m.in. regulacją rzek, budową dróg oraz reformą wyborczą.. W 1913 był zdecydowanym przeciwnikiem ugody z Ukraińcami.