thumb|Schemat budowy pułapki Penninga. Oznaczenia: a – elektrody denek, b – elektroda pierścieniowa, c – cewka elektromagnesu. Pułapka Penninga – urządzenie techniki spektrometrii mas służące do przechowywania naładowanych cząstek. Zatrzymanie naładowanych cząstek odbywa się z wykorzystaniem stałego i jednorodnego pola magnetycznego i stałego kwadrupolowego pola elektrycznego.
Pułapki tego typu są obecnie stosowane w urządzeniach techniki jądrowej, w tym w CERN, do przechowywania jonów antymaterii. W eksperymencie ALPHA urządzenie skonstruowane na wzór pułapki Penninga służy do przechowywania antyelektronów i antyprotonów i wytwarzania obojętnych atomów antywodoru.
Historia Nazwę, pochodzącą od nazwiska F.M. Penninga, nadał pułapce Hans Georg Dehmelt, który zbudował ją jako pierwszy. Inspiracją dla Dehmelta do konstrukcji pułapki były badania próżniomierza zbudowanego przez Penninga.
Hans Georg Dehmelt razem z Wolfgangiem Paulem w 1989 został wyróżniony Nagrodą Nobla za skonstruowanie pułapek jonowych.