Władimir Stiepanowicz Jegnarow (ros. Владимир Степанович Егнаров, ur. 1903 w Baku, zm. w czerwcu 1976 w Moskwie) – funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych, generał major, minister spraw wewnętrznych Turkmeńskiej SRR (1946-1948).
Życiorys Rosjanin, od maja do 1 listopada 1921 odbywał służbę w Armii Czerwonej w Kokandzie, od 25 marca 1926 funkcjonariusz Pełnomocnego Przedstawicielstwa OGPU Środkowej Azji, od 19 października 1929 do 28 listopada 1932 starszy pełnomocnik 48 oddziału pogranicznego w mieście Saraj-Komar w Tadżyckiej SRR, od 28 listopada 1932 do 23 listopada 1933 w Wyższej Szkole Pogranicznej OGPU ZSRR, pracownik Zarządu Ochrony Pogranicznej i Wewnętrznej PP OGPU/Zarządu NKWD Środkowej Azji, od 20 czerwca 1936 kapitan. Od 1 grudnia 1937 do 11 grudnia 1938 szef sztabu 48 oddziału pogranicznego w Kirowobadzie (obecnie Gandża), od 11 grudnia 1938 do 11 czerwca 1939 komendant odcinka 23 oddziału pogranicznego w Kamieńcu Podolskim, od 11 czerwca 1939 do 25 marca 1940 szef Oddziału 3 Wydziału 5 Zarządu Wojsk Pogranicznych Okręgu Kijowskiego, w sierpniu 1939 przyjęty do WKP(b), 27 sierpnia 1939 awansowany na majora, od 25 marca do 15 sierpnia 1940 szef Wydziału 5 i zastępca szefa Zarządu Ochrony Pogranicznej NKWD Okręgu Zachodniego (Lwów), 17 marca 1940 awansowany na pułkownika.