Ponieważ jego następca na stanowisku inkwizytora Vercelli został mianowany w 1527, jest prawdopodobne, że Soleri również zmarł dopiero w 1527 lub niedługo przed tą datą.
Działalność inkwizytorska Lorenzo Soleri znany jest z racji wzmianek, jakie pojawiły się na jego temat w napisanym w 1486 podręczniku dla łowców czarownic Malleus Maleficarum, choć nie został tam wymieniony z imienia, a jedynie z funkcji (inquisitor Cumanus, inkwizytor Como). Autor Malleusa, Heinrich Kramer, podał, że w 1485 Soleri został wezwany przez mieszkańców Bormio w celu wyplenienia plagi czarownic. Po przybyciu Lorenzo Soleri miał skazać na stos aż 41 czarownic w ciągu samego tylko 1485 roku.
Zachowana dokumentacja z procesów inkwizycyjnych w diecezji Como częściowo potwierdza świadectwo Kramera, choć wskazuje na znacznie mniejszą liczbę ofiar i w nieco dłuższym okresie. Według dokumentów, tylko pięć czarownic spalono w Bormio w roku 1485, natomiast w dwóch poprzednich (1483/84) spalono czternaście czarownic i jednego żyda, przy czym procesom tym przewodniczyli wikariusze Soleriego a nie on sam. Trzy dalsze rzekome czarownice zostały spalone w Lezzeno w 1487 z wyroku jednego z wikariuszy Soleriego, co łącznie daje co najmniej 23 udokumentowane egzekucje.
Bibliografia
Kategoria:Włoscy inkwizytorzy Kategoria:Włoscy dominikanie Kategoria:Zmarli w XVI wieku Kategoria:Urodzeni w XV wieku