brytyjski admirał, mimo posiadanej przewagi i pozycji nawietrznej, nie skorzystał z przykładu jaki dawał mu jego adwersarz, i zamiast skoncentrować swoje siły, zaatakował całą linią. Pojedynek toczony między dwoma liniami okrętów był krwawy, ale nie przyniósł rozstrzygnięcia, dopóki nagła zmiana wiatru nie rozdzieliła walczących sił. Brytyjczycy ponownie zakotwiczyli koło Negapatam, a Francuzi, nie mogąc wysadzić desantu, wycofali się do Cuddalore. 1 sierpnia popłynęli na Cejlon, podczas gdy Hughes prowadził remonty w Madrasie. Brytyjski gubernator zawiadomił admirała o marszu francuskiej eskadry na południe, ale Hughes odparł, że nie odpowiada przed gubernatorem w kwestii zarządzania flotą. Dopiero, gdy 19 sierpnia jedna ze zwiadowczych fregat potwierdziła doniesienia, Hughes zorientował się, że Trincomalee może być zagrożone i następnego dnia wyruszył z odsieczą, ale było za późno – dotarł do Trincomalee 2 września, dwa dni po zdobyciu miasta przez nieprzyjaciela. Następnego dnia Hughes napotkał francuską flotę, liczącą, po posiłkach, 15 liniowców. Suffren, tym razem mając trzy okręty więcej niż jego konkurent, liczył na dopełnienie swego zwycięstwa przez zniszczenie także brytyjskiej floty.