„Некуда” [Bez wyjścia] (1863; pierwodruk w czasopiśmie „Библиотека для Чтения” 1864) pod postacią szwajcara Rajnera, jednego z głównych bohaterów tej powieści, który otwarcie nazywał siebie socjalistą, prowadził agitację polityczną i zginął jako jeden z dowódców w polskim powstaniu niepodległościowym, otoczony aureolą prawości i szlachetności. Rehabilitacji Benniego podjął się także pisarz Iwan Turgieniew (1818–1883), który nazwał Benniego człowiekiem uczciwym i stanowczo odrzucił plotkę o jego działalności szpiegowskiej na terenie Rosji. Aleksandra N. Jakobi (1842–1918), znana rosyjska pisarka dziecięca, mieszkająca w Rzymie w 6. dekadzie XIX wieku, w pamiętnikach i artykułach wspomnieniowych (opublikowanych w latach 1870–1909 na łamach prasy rosyjskiej, m.in. w gazecie „Неделя” 1870, nr 21–23) przedstawiła Benniego jako zaangażowanego zwolennika Garibaldiego, uczestniczącego czynnie we włoskim ruchu narodowo-wyzwoleńczym. Opisała też ostatnie dni życia Artura Benniego, którym opiekowała się stale od 5 listopada 1867 do ostatniej minuty jego życia.