Trybunał inkwizycji rzymskiej w Neapolu – sąd inkwizycyjny z siedzibą w Neapolu, należący do struktur inkwizycji rzymskiej. Działał w XVI–XVIII wieku.
Neapolitański trybunał inkwizycyjny wyróżniał się spośród innych trybunałów rzymskiej inkwizycji specyficzną strukturą oraz tytulaturą. Faktycznie tworzyły go dwa częściowo niezależne od siebie sądy, jeden kierowany przez wikariusza generalnego archidiecezji neapolitańskiej (inkwizycja arcybiskupia), a drugi przez inkwizytora tytułowanego oficjalnie jako „minister delegowany Świętego Oficjum Inkwizycji”.
Historia Królestwo Neapolu od XIII wieku objęte było jurysdykcją inkwizytorów z zakonu dominikańskiego. Średniowieczna inkwizycja papieska działała tam jednak bardzo nieregularnie i nie wytworzyła stałych struktur porównywalnych z tymi, jakie powstały w północnej Italii czy południowej Francji. W Kalabrii i Apulii od XIV wieku żyły wspólnoty waldensów, które nie były niepokojone przez władze kościelne.
Kiedy na początku XVI wieku Królestwo Neapolu przeszło pod władzę Hiszpanii, król Hiszpanii Ferdynand II Katolicki podjął próbę zastąpienia papieskich inkwizytorów trybunałem inkwizycji hiszpańskiej (1510).