Olga Strigalowa pozostawała pod opieką duchową mniszki Marty. 17 marca 1795 w tajemnicy została postrzyżona na mniszkę przez nieznanego z nazwiska mnicha Adriana. Przyjęcie przez nią stanu mniszego dokonało się w taki sposób, gdyż wspólnota św. Aleksego nie posiadała statusu monasteru i w związku z tym jej członkinie, poza przełożoną, musiały pozostawać posłusznicami. Postrzyżyny Olgi Strigalowej były utrzymywane w tajemnicy jeszcze w 1813, gdy po śmierci schimniszki Marty, a następnie kolejnej przełożonej Matrony, właśnie ją konsystorz eparchii niżnonowogrodzkiej wyznaczył do kierowania wspólnotą. W stosownym dokumencie mniszkę nadal określa się jako Olgę Wasiljewą.
W okresie zarządzania wspólnotą przez Olimpiadę rozbudowany został sobór Wniebowstąpienia Pańskiego, w którym modliły się siostry. Fundatorem inwestycji był w znacznej mierze kupiec Wasilij Kisielew, który wysoko cenił mniszkę. Cieszyła się ona znaczącym autorytetem zarówno wśród sióstr, jak i wśród świeckich wiernych. Z pomocą różnych ofiarodawców Olimpiada wzniosła również młyn, urządziła monasterskie ogrody, zbudowała trzy murowane budynki mieszkalne dla sióstr oraz infirmerię z osobną cerkwią.