7 listopada krążownik wyruszył w drogę powrotną, osiągając po dwóch dniach Port Said. 17 listopada okręt przepłynął przez Kanał Sueski i udał się na patrol po Morzu Czerwonym, powracając do Suezu 26 listopada. Po uzupełnieniu paliwa (załadowano 690 ton węgla) okręt ponownie udał się pod Akabę, ubezpieczając 29 listopada lądowanie zwiadu w porcie, a już 1 grudnia zakotwiczył w Suezie. Wobec zagrożenia Kanału Sueskiego atakiem tureckim część załogi okrętu patrolowała strefę Kanału zarówno na morzu, obsadzając kuter, jak i na lądzie. 7 grudnia zaokrętowano francuski wodnosamolot wraz z pilotem i dwoma mechanikami, a następnego dnia krążownik po raz kolejny udał się pod Akabę. Był to , jeden z pięciu, które z końcem listopada dostarczył francuski transportowiec wodnosamolotów „Foudre” i które, wraz z załogami i personelem naziemnym, zostały przekazane do wykorzystania przez brytyjskie siły w Suezie, dowodzone przez gen. . 9 grudnia wodnosamolot, pilotowany przez por. Destrema z kapitanem Stirlingiem w roli obserwatora, wystartował, by dokonać rozpoznania Ma’anu (ok. 100 km na północny wschód od Zatoki Akaba), ważnego węzła kolejowego na linii hidżaskiej i potencjalnego punktu koncentracji wojsk, mogących zagrażać Suezowi. Okazało się jednak, że pułap, osiągany przez samolot był niewystarczający.