mały|1993: Uncle Buddy’s Phantom Funhouse. Książka Johna McDaida – „sztuczny hipertext” – opublikowana przez Eastgate. Hiperfikcja (czasem nazywana też fikcją hipertekstową) – gatunek literatury elektronicznej, charakteryzujący się używaniem hiperłączy, co pozwala na interakcję czytelnika w procesie odczytywania nielinearnego tekstuBishop, J. (2009). Enhancing the understanding of genres of web-based communities: The role of the ecological cognition framework. „International Journal of Web-Based Communities”, nr 5(1), s. 4–17.. Poprzez wybranie linku, czytelnik sam decyduje o następnej części tekstu. Podobnym pod tym względem gatunkiem jest fikcja interaktywna.
Termin może zostać również użyty do opisania książek wydanych tradycyjnie, w których nielinearna narracja została osiągnięta poprzez wewnętrzne odniesienia. Przykłady takich książek to: Ulisses Jamesa Joyce’a (1922) La Tournée de Dios Enrique Jardiela Poncela (1932) Ogród o rozwidlających się ścieżkach Jorge’a Luisa Borgesa (1941) Blady Ogień Vladimira Nabokova (1962) Gra w Klasy Julio Cortázara (1963) (2000) Przykłady z popkultury to gry paragrafowe (en. CYOA).