179. Udowodnił twierdzenie nazywane czasem twierdzeniem Eidelheita: Niech X i Y będą przestrzeniami unormowanymi oraz niech ℬ(X) i ℬ(Y) oznaczają algebry operatorów liniowych i ograniczonych odpowiednio na X i Y wyposażone w normę operatorową. Wówczas X iY są izomorficzne jako przestrzenie unormowane wtedy i tylko wtedy gdy algebry Banacha ℬ(X) i ℬ(Y) są izomorficzne jako algebry. ciągi Eidelheita w przestrzeniach Frécheta twierdzenie interpolacyjne Eidelheita twierdzenie Eidelheita o pierścieniu funkcji ciągłych

Publikacje Zur heorie der konvexen Mengen in linearen normierten Räumen, Studia Mathematica, 6 (1936) Über lineare Gleichungen in separablen Räumen, Studia Mathematica, 6 (1936) Zur heorie der Systeme linearer Gleichungen, Studia Mathematica, 6 (1936) Sur les systèmes d’équations linéaires à inûnité d’inconnues, C. R. Acad. Sci. Paryż 205 (1937) Zur heorie der Systeme linearer Gleichungen. II, Studia Mathematica, 7 (1938) Eine Bemerkung über die Räume vom Typus (F), Studia Mathematica, 7 (1938), 1 O rozwiązywaniu układów równań linjowych o nieskończenie wielu niewiadomych, Wiadomości Matematyczne 46 (1938), Wydział Matematyczno-Przyrodniczy, UJK, Lwów 1938 Überlineare Gleichungen in separablen Räumen.