Poezja Picassa i inne dzieła pisemne stworzone przez Pabla Picassa są często pomijane podczas dyskusji o jego karierze. Pomimo jego czynnego udziału w strefie literackiej, Picasso nie stworzył żadnego dzieła przed 53 rokiem życia. W 1935 zaprzestał malunku, rysunku i rzeźby i poświęcił się sztuce poezji. Wkrótce powrócił do swoich wcześniejszych zajęć, ale kontynuował swoje eksperymenty literackie. Stworzył setki wierszy, między innymi El entierro del Conde de Orgazc (Pogrzeb Hrabiego Orgaza).
Zaangażowanie w literaturę link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Guillaume_Apollinaire_Calligramme.JPG|thumb|202x202px|Kaligram Guillaume’a Alberta Apollinaire’a Kiedy przybył do Paryża na początku XX wieku Picasso szybko poznał różnych modernistycznych pisarzy. Jednym z nich był Max Jacob, francuski poeta i artysta, który pomógł Picassowi nauczyć się języka francuskiego. Jacob pozwolił Picassowi mieszkać w swoim pokoju zanim malarz przeniósł się do Bateau-Lavoir. Hiszpan przedstawił później swojego przyjaciela jako jednego z Trzech Muzyków. Dzięki Jacobowi, Picasso poznał najpopularniejszych członków paryskiej społeczności artystycznej, między innymi krytyka sztuki Guillaume’a Apollinaire’a. Krytyka dzieł Picassa pomogła obydwóm zdobyć rozgłos we francuskiej prasie.