Kość biodrowa łączy się u sorkonosów z pierwszymi kręgami krzyżowymi. Kończyny przypominają swe odpowiedniki u kopytnych. Kość promieniowa i kość łokciowa są ściśnięte. Kość piszczelowa i kość strzałkowa dystalnie zrastają się ze sobą. Kończyny przednie i tylne kończą się palcami w liczbie czterech. Wynika to z zaniku zarówno kciuka, jak i palucha. W przypadku ręki również ostatni piątek palec uległ pewnej redukcji, budują go tylko dwa paliczki. Największy jest zaś palec trzeci, w stopie tak jak w dłoni. Palce kończą się zakrzywionymi pazurami. Kończyny tylne sorkonosów są solidnie zbudowane.
Systematyka thumb|left|Sorkonos szarolicy opisany został najpóźniej Rodzaj sorkonos należy do podrodziny Rhynchocyoninae, nieuwzględnionej w Polskim Nazewnictwie Ssaków Świata, wedle Błaszaka zwana sorkonosami, niekiedy podnoszona do rangi osobnej rodziny. Jest jedynym współczesnym jej przedstawicielem, ale klasyfikuje się w niej kilka rodzajów wymarłych, jak Miorhynchocyon, Brevirhynchocyon, Hypsorhynchocyon i Eorhynchocyon. Wraz z drugą podrodziną Macroscelidinae zalicza się do rodziny Macroscelididae, ryjkonosowatych, klasyfikowanej w przeszłości do rzędu owadożernych, a obecnie do odrębnego rzędu Macroscelidea, ryjkonosowych.