Zbójecki narzeczony (Der Räuberbräutigam) – baśń braci Grimm opublikowana w ich zbiorze Baśni w 1812 roku (tom 1, nr 40).
Treść Pewien młynarz miał piękną córkę. Kiedy zjawił się pierwszy adorator, sprawiający wrażenie bogatego, młynarz bez wahania zgodził się wydać mu ją za mąż. Narzeczony nie spodobał się córce młynarza, gdyż wzbudzał w niej strach, którego przyczyny sama nie mogła zrozumieć.
Pewnego dnia narzeczony zaprosił ją do swojego domu, który znajdował się w lesie. Obiecał posypać drogę do swojego domu popiołem, by dziewczyna nie zabłądziła. W wyznaczonym dniu dziewczyna udała się w drogę. Odnalazła dom w głębi lasu. Kiedy przekroczyła jego próg, ptak w klatce ostrzegł ją ludzkim głosem przed zbójcą, który zwabił ją do swojego domu. Dziewczyna, choć pełna strachu, weszła do środka. Spotkała tam staruszkę. Opowiedziała jej, że przyszła odwiedzić swojego narzeczonego. Wówczas staruszka oświadczyła, że trafiła do jaskini rozbójników-ludożerców i może nie wyjść stąd żywa. Obiecała jej pomóc. Ponieważ zbóje mieli zaraz wrócić, kazała jej ukryć się w beczce. Przez otwór w beczce córka młynarza obserwowała, jak zbóje wchodzą do domu. Wśród nich rozpoznała swojego narzeczonego.