Fluorowodorek helu, HHeF – hipotetyczny nieorganiczny związek chemiczny helu z fluorem i wodorem, kandydat na rzeczywisty (tj. nie oparty na oddziaływaniach pomiędzy dipolami) związek helu.
Stabilność związku Właściwości cząsteczki fluorowodorku helu pozwalające na uznanie jej za metastabilną po raz pierwszy opisał Ming Wah Wong w pracy obliczeniowej z 2000 roku. Ocenił on, że przed rozpadem dysocjacyjnym chroni ją bariera energetyczna o wartości 0,37 eV (36 kJ/mol) i wskazał, że jest to pierwszy przypadek obojętnego związku helu, w którym powinien tworzyć on wiązania chemiczne. Z obliczeń innych badaczy wynikają znacznie mniej optymistyczne scenariusze. W modelach uwzględniających zjawisko tunelowe i potencjalne ścieżki rozpadu oraz , oszacowano jej okres półtrwania na 120 ps (a związku z deuterem, DHeF na 14 ns). W takim wypadku trudno mówić o stabilnym związku chemicznym, jednak czas ten jest wystarczający do jego wykrycia.