Zaobserwowano również podobny do wspomnianego już we wcześniejszej sekcji brak monotoniczności w zależności od liczby atomowej helowca (modelowano pochodne He, Ar i Kr), tym razem dotyczący siły wiązania tworzonego przez chlorowiec.
Podsumowanie Wyniki prac modelowych wskazują dwa odmienne sposoby stabilizacji cząsteczek HHeF – pierwsza z nich oparta jest na zastosowaniu ekstremalnie wysokich ciśnień, znacznie powyżej 23 GPa, i pozwala na uzyskanie znacznego efektu. Mniej efektywna jest druga metoda, oparta na próbie stabilizacji tych cząsteczek dzięki zastosowaniu matrycy stałego ksenonu. Wyniki prac modelowych zostały ograniczone do klastra 6 atomów ksenonu ze względu na ograniczenia w mocy obliczeniowej ówczesnych komputerów. W przypadku pierwszej metody brak doniesień o pozytywnie zakończonych eksperymentach dotyczących syntezy pierwszego prawdziwego związku helu mogą wynikać z ograniczeń technicznych lub zbyt wysokich kosztów takich doświadczeń. Brak doniesień dotyczących drugiej spośród wymienionych metod przez okres kilkunastu lat pozwala przypuszczać, że były podejmowane próby jej wykorzystania, jednak żadna nie zakończyła się sukcesem.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Hipotetyczne związki chemiczne Kategoria:Związki fluoru Kategoria:Związki helu Kategoria:Związki wodoru