Lucyna Fagasiewicz (ur. 27 października 1920 w Łodzi, zm. 3 sierpnia 2003 tamże) – polska botanik, badaczka flory i roślinności środkowej Polski.
Życiorys Do września 1939 była uczennicą gimnazjum Heleny Miklaszewskiej, a następnie przez trzy miesiące uczyła się w utworzonym przez hitlerowców Liceum Przyrodniczym. Po jego zamknięciu uczęszczała na tajne komplety, gdzie w 1940 uzyskała świadectwo dojrzałości. Następnie wyjechała na wieś i ukrywała się tam do października 1941, po ujawnieniu się pracowała jako cholewkarka w Fabryce Obuwia Kramera. W sierpniu 1944 razem z innymi pracownikami została wywieziona w okolice Konina, a później Łęczycy, gdzie kopano rowy przeciwpancerne. Po zakończeniu działań wojennych powróciła do Łodzi, zgłosiła się do fabryki obuwia, którą już wówczas znacjonalizowano i została zatrudniona w biurze. Od września 1945 studiowała w sekcji botanicznej Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego Uniwersytetu Łódzkiego, dwa lata później podjęła pracę w charakterze praktykantki w Zakładzie Systematyki i Geografii Roślin. Ze względów finansowych w 1948 podjęła pracę nauczycielki w IV Państwowym Żeńskim Gimnazjum i Liceum im. Emilii Sczanieckiej oraz w I Państwowym Gimnazjum i Liceum dla Dorosłych.