Engelbert Guzdek (ur. 29 października 1909 w Stonawie, zm. 22 sierpnia 1943 w Otfinowie) – folksdojcz, niemiecki zbrodniarz wojenny polskiego pochodzenia zwany Katem Powiśla oraz Krwawym upiorem, starszy wachmistrz w Ordnungspolizei stacjonujący podczas II wojny światowej na terenie Generalnego Gubernatorstwa. Od 1942 roku znajdował się na terenie powiatu dąbrowskiego.
Życiorys Okres przedwojenny Ojciec Engelberta, Jan Guzdek urodził się w 1880 roku w Andrychowie. Wkrótce po roku 1900 przyjechał do Stonawy na Śląsku Cieszyńskim jako czeladnik masarski, a po nabyciu uprawnień mistrza masarskiego osiedlił się tam na stałe. W roku 1909 poślubił Annę Ciemalę z Harbutowic koło Skoczowa, kucharkę na plebanii w Skoczowie. W tym samym roku urodził się Engelbert. Miał on dwóch młodszych braci – Rudolfa (urodzony w roku 1912) oraz Józefa (urodzony w roku 1913). W Skoczowie cała rodzina zamieszkiwała w domu numer 258, którego właścicielem był Alois Feber. W okresie przedwojennym Engelbert głównie pomagał ojcu w zakładzie masarskim. Podczas pracy posiadał on zwyczaj picia świeżej krwi zwierzęcej. Charakteryzował się on bardzo dużym wzrostem (190 cm) oraz skłonnościami sadystycznymi. Pierwsze z morderstw jakich dokonał miało miejsce jeszcze w okresie przedwojennym.