Od 19 lipca 1941 komisarz bezpieczeństwa państwowego 3 rangi i szef Wydziału Specjalnego NKWD Frontu Armii Rezerwowych, od 21 października 1941 do 10 stycznia 1941 szef Wydziału Specjalnego NKWD Frontu Zachodniego, od 10 stycznia do 19 lutego 1942 szef Wydziału 6 Zarządu Wydziałów Specjalnych NKWD ZSRR, od 19 lutego do 21 maja 1942 szef Wydziału Specjalnego NKWD Frontu Krymskiego, za niepowodzenie obrony Krymu zdegradowany do stopnia majora bezpieczeństwa państwowego. Od 18 lipca 1942 do 17 listopada 1943 zastępca szefa Wydziału Specjalnego NKWD/Zarządu Kontrwywiadu Smiersz Frontu Woroneskiego, 26 maja 1943 mianowany generałem majorem, od 17 listopada 1943 do 1 lipca 1944 zastępca szefa Zarządu Kontrwywiadu Smiersz 1 Frontu Ukraińskiego, od 1 lipca 1944 do 24 lipca 1945 zastępca szefa Wydziału 7 Zarządu 2 NKGB ZSRR, od stycznia 1945 do października 1947 szef Wydziału Administracyjnego Sojuszniczej Komisji Kontroli na Węgrzech.
Jeden ze sprawców zbrodni katyńskiej na polskich oficerach w 1940 roku.