Jerzy Grasberg (ps. „Jurek”, zm. 1 sierpnia 1944) – polski działacz harcerski żydowskiego pochodzenia, harcmistrz ZHP. Podczas wojny redaktor Biuletynu Informacyjnego i współpracownik Ha-Szomer Ha-Cair. Rozstrzelany w niewyjaśnionych okolicznościach przez Armię Krajową w pierwszym dniu powstania warszawskiego.
Życiorys Przed wojną Grasberg studiował agronomię w Uniwersytecie Warszawskim. Podczas studiów udzielał się w żydowskim ruchu harcerskim i Związku Harcerstwa Polskiego, gdzie poznał m.in. Antka Cukiermana i Aleksandra Kamińskiego, późniejszego redaktora podziemnej prasy i autora Kamieni na szaniec. W ZHP został instruktorem, dosłużył się stopnia harcmistrza.
W listopadzie 1940 roku został przesiedlony do getta warszawskiego. Pomimo zamknięcia w getcie, Grasberg został jednym ze współpracowników podziemnego „Biuletynu Informacyjnego”. Był korespondentem „Biuletynu” z terenu „dzielnicy żydowskiej”, a od 1941 także jego redaktorem do spraw żydowskich. Donosił m.in. o wielkiej akcji deportacyjnej w getcie w 1942 roku, o warunkach bytowych zamkniętej w nim ludności i o sytuacji Żydów w innych częściach kraju. Tworzył także krótkie notki informacyjne na temat codziennego życia za murami gett. Równocześnie działał także w organizacji Ha-Szomer Ha-Cair i służył jako łącznik z Szarymi Szeregami.