Obligacje przychodowe pozwalają emitentowi ograniczyć swoją odpowiedzialność tylko do kwoty przychodów lub wartości majątku przedsięwzięcia finansowanego z emisji.
Odstępstwo od tej zasady sprawia, że obligacje przychodowe są papierami z ograniczoną odpowiedzialnością. Dzięki temu w sytuacji, w której nie osiągnięto planowanych przychodów z przedsięwzięcia, a wielkość majątku, który powstał podczas inwestycji jest niewystarczająca i jednocześnie nie ma żadnego innego zabezpieczenia, negatywnymi skutkami zostanie obciążony wierzyciel (obligatariusz), a nie dłużnik (emitent).
O atrakcyjności tego instrumentu przesadzają następujące elementy: wyłączenie przepływów z obligacji przychodowych z limitu określonego w art. 243 ustawy o finansach publicznych, istnieje możliwość elastycznego dostosowywania emisji obligacji do potrzeb emitenta oraz terminów ich spłat, przedsięwzięcia te postrzegane są przez banki jako projekty o niskim ryzyku kredytowym, zaś obligacje przychodowe są papierami cieszącymi się wysokim zaufaniem, procedura przygotowywania emisji obligacji przychodowych jest mniej sformalizowana oraz krótsza od procedury aplikowania o kredyt.