Po wybuchu II wojny światowej ks. Jędruszak pozostał w parafii Niemce i zaangażował się w działalność Armii Krajowej. Został oficerem oraz kapelanem miejscowego oddziału Armii Krajowej. 17 września 1939 roku odmówił hitlerowcom złożenia ciał zmarłych żołnierzy niemieckich w kościele, za co został skazany przez sąd polowy na karę śmierci przez rozstrzelanie, wyrok został anulowany w ostatniej chwili. Ks. Władysław Jędruszak na terenie plebanii w Niemcach ukrywał księży, którzy nie mogli wrócić do swoich parafii. 27 lutego 1940 roku Władysław Jędruszak był przetrzymywany przez Niemców jako zakładnik w zamian za oddanie przez mieszkańców Niemiec kontyngentu zboża. W 1942 roku uczestniczył w akcji likwidacji niemieckiego kapitana, dowódcy składu amunicji „na Mulaku” w Niemcach.
Ks. Władysław Jędruszak został 17 marca 1946 roku aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa Publicznego i więziony w Lubartowie oraz na Zamku Lubelskim. Osadzonemu były stawiane absurdalne zarzuty. Przedstawiano również fałszywe zeznania niektórych parafian. Został uwolniony w 1947 roku i powrócił do Niemiec. Pozostał aktywnym członkiem podziemia do połowy lat pięćdziesiątych.