1 października 1973 została dyrektorką Ogrodu Botanicznego Uniwersytetu Warszawskiego i pełniła tę funkcję do 30 listopada 1976, kiedy to względy zdrowotne zmusiły ją do rezygnacji i ponownego przyjęcia stanowiska docentki, które piastowała do przejścia w stan spoczynku w 1986. Objęła wówczas funkcję przewodniczącej Zespołu Historii Botaniki przy Instytucie Historii Nauki, Techniki i Oświaty PAN.

Matka Urszuli Doroszewskiej. Spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 65-2-7/8).

Członkostwo Polskie Towarzystwo Genetyczne; Polskie Towarzystwo Botaniczne.

Dorobek naukowy Prowadziła badania nad rodzajem Trollius, któremu poświęciła m.in. pracę habilitacyjną. Wyniki i wnioski zawarła w 7 publikacjach, które ukazały się drukiem pomiędzy 1964 a 1974. Pracując w Ogrodzie Botanicznym Uniwersytetu Warszawskiego opublikowała wnioski z obserwacji hodowli roślin trudnych Paulownia tomentosa i Polygonum viviparum. Prowadziła działania zmierzające do zachowania dotychczasowego charakteru ogrodu botanicznego i skutecznie przeciwdziałała wytyczeniu przez jego fragment ogólnodostępnego ciągu spacerowego. Dzięki niej Ogród Botaniczny Uniwersytetu Warszawskiego jako jedyny w Polsce stał się członkiem organizacji ogrodów botanicznych Botanic Gardens Conservation Coordinating Body z siedzibą w Kew („Body”).