głowy czworga z nich zakonserwowano jako eksponaty badawcze. Głowę doktora Niemcy wstawili do słoja z formaliną z naklejoną informacją w jęz. niemieckim "Kopf eines intelligenten polnischen Massenmörders" (pol. "Głowa inteligentnego polskiego masowego mordercy")Roman Hrabar, "Janczarowie XX wieku", Wyd. Śląsk, Katowice 1983, .
Los żony i dzieci W marcu 1943 roku żonę Franciszka Witaszka Halinę zesłano do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau, a ich dzieci (pięcioletnia Alodia i czteroletnia Daria) zostały wysłane do obozu koncentracyjnego dla dzieci w Łodzi. Po przejściu selekcji rasowej zostały poddane germanizacji w ośrodku organizacji Lebensborn tzw. "Gaukinderheim" w KaliszuRoman Hrabar, "Dzieci Witaszków", "Przeciwko światu przemocy", Wydawnictwo Śląsk, Katowice 1982, . W połowie stycznia Alodia i Daria zostały wysłane do innego ośrodka Lebensborn o nazwie "Pommern" w Połczynie-Zdroju, gdzie zmieniono im nazwisko na Wittke. Niemcy sfałszowali metryki dzieci zmieniając miejsce urodzenia na Niemcy i jako "dzieci niemieckie" zostały przekazane do adopcji niemieckim rodzinom. Alodię "Wittke" oddano rodzinie Wilhelma Dahla w Stendal w Meklemburgii, a Darię rodzinie Edmunda Schoeln z Weitra w Austrii.