MG FF – działko lotnicze kalibru 20 mm, zasilane z magazynka bębnowego, opracowane w 1936 przez szwajcarską firmę Oerlikon i produkowane na licencji w Niemczech. Było używane w samolotach Luftwaffe podczas II wojny światowej. Montowane było jako działko stałe lub w ruchomych stanowiskach strzeleckich. Konstrukcyjnie wywodzi się bezpośrednio od działka Becker z czasów I wojny światowej.
Działko to posiadało szereg poważnych wad takich jak: mała szybkostrzelność, niska prędkość wylotowa i zasilanie z magazynka bębnowego, który ze względu na ograniczoną ilość miejsca w samolocie. Jego zabudowa w skrzydłach myśliwców Bf 109 i Fw 190 była dość trudna. Magazynek bębnowy potrzebował dużo miejsca, co pociągnęło za sobą ograniczenie jego pojemności do około 60 naboi. Nowy 90 nabojowy bęben amunicyjny został opracowany później dla samolotu Fw 190A-5 i dopasowany do wcześniej używanych działek także w innych samolotach. Prowadzono również eksperymenty z zasilaniem działka z taśm amunicyjnych.
Działko MG FF zostało dostosowane do strzelania nową amunicją (Minengeschoß) z pociskami o cieńszych ściankach, ale z większym ładunkiem wybuchowym. Nowe pociski były lżejsze o ok. 20 gramów, a więc siła odrzutu również była mniejsza.