Wagony typu II zezłomowano w 1944 roku.

Typ III mały|Tramwaj typu III po modernizacji w 1924 roku Cztery wagony silnikowe dostarczone w 1902 roku, konstrukcyjnie niemal identyczne z typem II, od którego różniła je jedynie nieco zmieniona konstrukcja podwozia. Na początku służby otrzymały numery taborowe 34 do 38. Wagon nr 35 (w 1924) i 36 (w 1925) przebudowano w warsztatach przy Gajowej. W zmodernizowanych wagonach wydłużono pomosty dodając nowe ściany czołowe z zamontowanymi w nich reflektorami, zastosowano nowe, solenoidowe hamulce, oraz wymieniono podwozie i napęd – wóz 35 otrzymał silniki BBC GTM2i, a 36 silniki SSW Dc581a. Modernizacja nie okazała się udana, gdyż zwiększona skrajnia uniemożliwiała im wjazd na linie śródmiejskie, co sprawiło, że po krótki czasie je odstawiono decydując się na zakup nowych tramwajów w praskiej fabryce Ringhoffera. W 1927 prawdopodobnie wykorzystano podwozia zdemontowane w wozach 35 i 36 w wagonach ciężarowe o numerach 303 i 304. W 1936 wóz nr 34 odstawiono do taboru zapasowego jako wagon nr 334, zaś pozostałym zmieniono numerację – 35 przenumerowano na 99, 36 na 46, 37 na 76, a 38 na 96. W listopadzie 1938 wagon 99 przeniesiono do taboru gospodarczego jako holownik szlifierki nr 112, a 46 przebudowano na pług do odśnieżania, który otrzymał numer 113, natomiast 76 przenumerowano na 97.