Douglas miał poparcie większości delegatów, ale niewystarczające do uzyskania nominacji. Jego program opierał się na zasadzie „suwerenności ludu”, jednak delegaci z Południa wycofali swoje poparcie i zażądali, by terytoria południowe zostały objęte federalną ochroną niewolnictwa. Wobec braku zgody na ten postulat i powstałego impasu, konwencja została odroczona do czerwcowego zjazdu w Baltimore. Konwencja w Baltimore została szybko zerwana przez delegatów południowych, którzy nominowali swoim kandydatem urzędującego wiceprezydenta Johna Breckinridge’a (28 czerwca). Pięć dni wcześniej delegaci z Północy poparli Douglasa. Rozłam w Partii Demokratycznej znacznie ułatwił zwycięstwo republikanom. Czwartą siłą startującą w wyborach była Partia Unii Konstytucyjnej, składająca się z konserwatystów i dawnych wigów. Ich majowa konwencja w Baltimore nominowała Johna Bella kandydatem na prezydenta i Edwarda Everetta na wiceprezydenta.
Kandydaci Partia Demokratyczna z Południa
Partia Demokratyczna z Północy
Partia Republikańska
Konstytucyjna Partia Unii