Pojęcie bee space zostało wprowadzone później niż w 1852 roku i wymieszało w sobie, w złych interpretacjach, odległość między plastrami (1/2 cala), odległość ramki od korpusu ula (2/8-3/8 cala), a nawet odległość ramki od dna ula, która może być z powodzeniem do 1 cala.
Prawdą jest, że odkrywany od góry ul został upowszechniony przez Langstrotha, ale prawidłowe odległości między plastrami i ścianami zostały odkryte przez ks. Jana Dzierżona. Odległość ta określana jest najłatwiej jako 1 i 1/2 cala od środka górnej beleczki jednej ramki do środka następnej. Wobec tego odległość między plastrami wynosi 1/2 cala tj. 2x najmniejszej bee space - 1/4 cala (6,4 mm). Zasada odległości między plastrami po raz pierwszy została opublikowana w 1845. Wymiar średni od 2/8 do 3/8 cala (w uśrednieniu 8 mm) został wykorzystany w 1848 do wykonania poziomych rowków w ścianach ula, w których przesuwane były snozy (górne beleczki plastrów – później ramek) przez Dzierżona. Wymiar 2/8 do 3/8 cala został nazwany w USA bee space (pszczela przestrzeń) i jest błędnie określany jako odkrycie Langstrotha.