W 2017 na Wydziale Nauk Historycznych i Społecznych Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych w dyscyplinie historia.
Podczas studiów związał się z opozycją demokratyczną, w związku z tą działalnością był inwigilowany i rozpracowywany przez funkcjonariuszy SB. W 2002 prezes IPN nadał mu status osoby pokrzywdzonej.
Zajmował się fotografią, swoje prace wystawiał m.in. w galerii Repassage 2. W pierwszej połowie lat 80. pracował jako nauczyciel w szkole średniej. Później pracował w wydawnictwach, zajmował się też publicystyką i pisarstwem. W 1981 został fotoreporterem „Tygodnika Solidarność”, a w 1982 podjął pracę w „Tygodniku Powszechnym”. Od 1984 do 1990 był redaktorem kwartalnika „Fotografia”.
W 1990 został etatowym dziennikarzem Telewizji Polskiej. W latach 1990–1997 tworzył lub współtworzył kilka cykli programów telewizyjnych dla TVP1, m.in. Drogi do wolności (1992–1993), Interpelacje (1989–1991), Pro Familia (1994), Gabinet Cieni (1990) i Rodzina Rodzinie (1991–1997), a także film dokumentalny Nadzieja jutra (1994). Od 1993 do 1995 zasiadał w Radzie ds. Mediów i Informacji przy prezydencie Lechu Wałęsie. Autor publikacji w „Naszym Dzienniku”, „Niedzieli” i „Mojej Rodzinie”. Został również publicystą Radia Maryja. Laureat Nagrody im.