200px|thumb|right|Flaga Królestwa Neapolu i Sycylii w latach 1738–1799, 1799–1805 i 1815–1860 (Królestwo Obojga Sycylii) thumb|200px|right|Domenico Caracciolo (1715–1789) Królestwo Neapolu () – nieformalna nazwa państwa istniejącego w latach 1282–1816 (z przerwą w 1799) na obszarze dzisiejszych południowych Włoch; oficjalnie jego władcy posługiwali się tytułem królów Sycylii. Przed 1282 była to kontynentalna część Królestwa Sycylii; jednak w wyniku powstania ludności Sycylii władza króla Karola Andegaweńskiego została ograniczona do kontynentalnej części królestwa, podczas gdy wyspa przeszła pod panowanie króla Aragonii Piotra III. Z czasem Neapol połączył się z Sycylią unią personalną, a następnie realną.
Historia XIII–XV wiek Do 1435 ziemiami Królestwa władali Andegawenowie (boczna linia francuskich Kapetyngów wywodząca się od Karola Andegaweńskiego). W 1435 po śmierci królowej Joanny II Królestwo Neapolu przeszło pod panowanie młodszej linii Andegawenów (linia Anjou-Valois, boczna linia Walezjuszów) w osobie René I Andegaweńskiego;