Powinien być noszony 24 godziny na dobę, jeśli to możliwe i zdejmowany tylko w celu higieny osobistej.
Porównanie WCD z AED i ICD WCD są przeznaczone dla pacjentów ze znanym przemijającym ryzykiem NZS do tymczasowego stosowania w sposób opisany powyżej. Automatyczne defibrylatory zewnętrzne (AED) są przeznaczone dla szerokiej populacji osób z nieznanym ryzykiem niewydolności serca i są zwykle dostępne w miejscach publicznych i karetkach pogotowia ratunkowego. AED to przenośne urządzenie elektroniczne przeznaczone do analizy rytmu serca i informowania operatora, czy wymagana jest defibrylacja. Elektrody, umieszczone przez operatora na klatce piersiowej pacjenta, służą zarówno do monitorowania, jak i defibrylacji. AED są skonstruowane tak, aby mogły być używane przez laików i zapewniają proste instrukcje dźwiękowe i wizualne dla operatora. W przeciwieństwie do WCD, AED wymaga natychmiastowego działania osoby postronnej, aby zapobiec NZS. Wszczepialne kardiowertery-defibrylatory (ICD) są przeznaczone dla pacjentów z trwałym ryzykiem NZS. ICD to urządzenie elektroniczne wszczepione w klatkę piersiową z elektrodą umieszczoną w prawej komorze serca. ICD jest przeznaczony do wykrywania i przerywania arytmii serca za pomocą natychmiastowej defibrylacji.