W latach 1843–1865 Alexander Melville Bell wykładał na uniwersytecie w Edynburgu. W 1844 roku Bell poślubił Elizę Grace Symonds, portrecistkę. Bellowie mieli trzech synów: Melville’a Jamesa – nazywanego „Mellym” (1845–1870), Alexandra Melville’a – nazywanego „Aleckiem” (ur. 1847) i Edwarda Charlesa – nazywanego „Tedem” (1848–1867.). Melville James i Edward zmarli na gruźlicę.
Alexander Melville Bell opracował obrazkowy system pisma dla transkrypcji fonetycznej, tzw. Visible Speech, ukazujący pozycje gardła, języka i ust przy produkcji dźwięków. System ten był wykorzystywany w nauczaniu mowy osób głuchoniemych.
W latach 1865–1870 Bell był wykładowcą na University of London. W 1868 roku, a także w 1870 i 1871, prowadził wykłady w Lowell Institute w Bostonie. W 1870 roku Bellowie wyjechali do Kanady, gdzie zamieszkali w Brantford. Do decyzji o wyjeździe przyczynił się pogarszający się stan zdrowia syna Alexandra. W Kanadzie Alexander Melville Bell wykładał w Queen’s College (późniejszym Queen’s University) w Kingston.
W 1881 roku przeniósł się z żoną do Waszyngtonu, gdzie poświęcił się edukacji osób głuchoniemych przy użyciu Visible Speech. Po śmierci Elizy ożenił się ponownie z Harriet G. Shiebly.