4 sierpnia 1914 wyruszył z Pierwszą Kompanią Kadrową do Królestwa. Następnie służył w Legionach Polskich. Był komendantem plutonu, a następnie komendantem kompanii i adiutantem 7 pułku piechoty. 2 lipca 1915 awansował do stopnia porucznikaLista starszeństwa oficerów Legionów Polskich w dniu oddania Legionów Polskich Wojsku Polskiemu (12 kwietnia 1917), Warszawa 1917, s. 8.. Od 29 września 1916 był adiutantem 5 pułku piechoty w składzie I Brygady. W 1917, po kryzysie przysięgowym został internowany. 3 listopada 1917 – na własną prośbę, został wcielony do cesarskiej i królewskiej armii Austro-Węgier i skierowany na front włoskiRozkaz Nr 363 dowódcy Polskiego Korpusu Posiłkowego z 16 września 1917 roku, Centralne Archiwum Wojskowe, sygn. I. 120.1.563, s. 306.. 1 lutego 1918 zdezerterował, wrócił do kraju i objął stanowisko komendanta Okręgu VI Polskiej Organizacji Wojskowej w Kielcach, a następnie lewego brzegu Wisły. Zorganizował oddziały lotne POW w powiatach jędrzejowskim, stopnickim i włoszczowskim. W lipcu 1918 dowodził akcją uwolnienia z więzienia kieleckiego skazanego przez wojskowy sąd austriacki na karę śmierci członka POW – Kardasa. Po czym poszukiwany przez Austriaków przedostał się do Warszawy. Tam prowadził zajęcia dla Pogotowia Bojowego PPS. W listopadzie 1918 uczestniczył w akcji rozbrojenia Niemców w Warszawie.