Walentego Wańkowicza, przedstawiające członków rodziny Skirmuntów, obrazy Stanisława Bohusz-Siestrzeńcewicza, Rozpędzone konie w zaprzęgu Piotra Michałowskiego, Pejzaż poleski Józefa Chełmońskiego, obrazy przypisywane Janowi Krzysztofowi Damelowi, portrety Józefa Poniatowskiego i Tadeusza Kościuszki.
Prostopadle do pałacu wiodła od bramy wjazdowej długa aleja dochodząca do dużego gazonu. W pobliżu bramy po prawej stronie kryły się za drzewami zabudowania administracyjno-gospodarcze, a po lewej stronie stała kaplica pałacowa. Od strony ogrodu poprowadzono długą aleję lipową. Park miał powierzchnię kilku hektarów, był w nim duży kwadratowy staw.
We wrześniu 1939 roku zrabowano całe wyposażenie pałacu, budynek został spalony w 1943 roku, a następnie, podobnie jak inne budynki dworskie – rozebrany do fundamentów. Całkowicie wycięty został wówczas również park otaczający zabudowania.
Majątek w Mołodowie jest opisany w 2. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego. Roman Aftanazy uważał posiadłość Skirmuntów w Mołodowie za najpiękniejszą rezydencję, jaka kiedykolwiek istniała w Polsce.