Przez następne lata częstotliwość toczenia walk nie spadała w wykonaniu Amerykanina i wynosiła średnio 20 pojedynków w roku, co było olbrzymią liczbą w porównaniu do typowego zawodnika MMA który w ciągu roku toczył średnio od 3 do 6 pojedynków. Fulton wielokrotnie walczył z dnia na dzień, w ciągu jednego weekendu był w stanie stoczyć trzy pojedynki na trzech różnych galach/turniejach, nierzadko bez przygotowania. W latach 90. popularne były również turnieje sztuk walki na których toczono od dwóch do trzech pojedynków w ciągu jednego wieczoru – Fulton w wielu z nich brał udział i w większości wygrywał je.
W tym czasie miał okazję walczyć dla wielu topowych organizacji, były to m.in. japońskie Pancrase i RINGS oraz amerykańskie Ultimate Fighting Championship, gdzie notował tam m.in. zwycięstwa nad Heathem Herringiem, Wesleyem Correirą, remis z Ikuhisą Minową i Danem Severnem oraz porażki z Ricco Rodriguezem, Renato Sobralem, Severnem czy Richem Franklinem. W 1998 roku wygrał prestiżowy turniej World Vale Tudo Championship.