Na stopień majora został mianowany 1 marca 1915, a na stopień podpułkownika ze starszeństwem z 1 lutego 1917 roku.
21 czerwca 1919 roku został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 lutego 1917 roku i przydzielony Departamentu III Ministerstwa Spraw Wojskowych w WarszawieDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 72 z 3 lipca 1919 roku, poz. 2351, 2386.. 29 maja 1920 roku został zatwierdzony w stopniu pułkownika z dniem 1 kwietnia 1920 roku, w korpusie inżynierii i saperów, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. W 1921 roku, w związku z reorganizacją naczelnych władz wojskowych, został zwolniony ze stanowiska szefa Sekcji Komunikacyjnej Oddziału IV Sztabu Ministerstwa Spraw Wojskowych. „Zajmując z górą dwa lata to wysokie i odpowiedzialne stanowisko, przyczynił się swą sumienną pracą do postawienia na należytym poziomie organizacji wojskowej służby komunikacyjnej”. Z dniem 1 maja 1922 roku został przeniesiony w stan nieczynny na okres dwóch lat. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 3. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów. W latach 1923–1925 pozostawał w stanie nieczynnym, jako oficer nadetatowy 10 pułku saperów w Przemyślu.